პერფომანსი სამუშაო პროცესში – „მე ვარ მედეა“
ავტორები: ნადია წულუკიძე და იოხენ შტეხმანი
მანიაკალურ–დეპრესიული მდგომარეობა – ასე აღწერს პიტერ ტუჰეი სიყვარულისაგან დატანჯული მედეას ფსიქოლოგიურ მდგომარეობას თავის წიგნში –„მელანქოლია, სიყვარული და დრო“. მედეას დაკარგული აქვს უნარი აღიქვას საკუთარი თავი გარესამყაროსაგან განცალკევებით, მისი კრიზისი არის მცდელობა აღადგინოს ერთიანობა საკუთარ თავთან.
კვლევაში, რომელსაც ნადია წულუკიძე და იოხენ შტეხმანი „თანამედროვე ხელოვნების სივრცეში“ ახორციელებენ, ისინი ყურადღებას ამახვილებენ მსგავსი მდომარეობის კრიზისზე, როგორც რეინტეგრაციის საშუალებაზე. საკუთარ ინტეპრეტაციაზე დაყრდნობით, მედეას, არტისტები იკვლევენ „მე“–ს, როგორც ტკივილისა და გაუცხოების, ოჯახის, საზოგადოებისა და საკუთარი თავისაგან ტოტალური გარიყულობის შედეგს.
არტისტები მუშაობის კრეატიულ პროცესს წარმოუდგენენ საზოგადოებას და მისცემენ დისკუსიაში ჩართვის საშუალებას.
იოხენ შტეხმანი – თანამედროვე ცეკვის ქორეოგრაფი და მათემატიკოსი ბერლინიდან.
ნადია წულიკიძე–თბილისსა და ამსტერდამში მოღვაწე არტისტი ,რომელიც თავის შემოქმედებაში იყენებს მუსიკას, ცეკვასა და ვიზუალურ ხელოვნებას.
ამ ორი არტისტის თანამშრომლობა დაიწყო ამსტერდამში, DasArts თეატრლური სამაგისტრო პროგრამის პერიოდში .
არტისტების პოსტ–დრამატული ნამუშევრები ექსპერიმენტულია, თუმცა აღსაქმელად ხელვმისაწვდომი.
ისინი მუშაობენ ღრმა და დიდ თემებზე, ამავე დროს სპეციფიური და პერსონალური თვალთახედვით .
(www.traum-a.nl).
პროექტი მხარდაჭერილია „გოეთეს ინსტიტუტი საქართველოში“ და "ევროპული კულტურის ფონდის" მიერ
